video
photo
photo
photo
photoJean Tinguely (1925-1991) was een pionier in kunst die beweegt, vaak aangedreven door motoren die schroot, afval en gevonden voorwerpen laten dansen. Hij is beroemd om zijn speelse, vaak destructieve machinesculpturen. Zijn kunstwortels liggen in het dadaïsme, waarbij hij afval en nutteloze machines omzette in esthetische, chaotische performances. Tinguely’s werk kritiseerde automatisering en de consumptiemaatschappij.
Jean Tinguely en Yves Klein (1928–1962) werkten samen aan kinetische kunst en performances, waarbij ze elkaars werk beïnvloedden. Hun samen-werking, waaronder werken met IKB (International Klein Blue), het bijzondere monochrome blauw, laten een gedeelde interesse zien in beweging, verandering en anti-kunst. Ze behoorden beiden tot de Nouveaux Réalistes.
“Dernière Collaboration avec Yves Klein” (1988) is een grote, kinetische machinesculptuur waarin Tinguely de drie basiskleuren die cruciaal waren in het werk van Yves le Monochrome (blauw, goud, roze) gebruikt. Spiegels als bewegende onderdelen benadrukken de transparantie en maken de toeschouwer onderdeel van de machine. Het werk eert de gedeelde artistieke visie en vriendschap met Yves Klein.
Mark Bischof (1958)
‘Ik vind ‘Dernière collaboration avec Yves Klein’ een van Tinguely’s overtuigendste werken door de afgewogen compositie, de tranceachtige traagheid van zijn bewegingspatronen, de terloopse elegantie, de wat mij betreft zaligmakende nutteloosheid… en doordat de vaart waarmee het is gemaakt eruit af te lezen valt. Dit werk houdt me al sinds lang bezig en de artistieke premisse van een imaginaire collaboratie voedde het idee om voor een eerbetoon aan te knopen bij dit kunstwerk.’